Η κωμωδία του Μολιέρου «Ζωρζ Νταντέν»

logo_nikolakopoulouΟ Ζωρζ Νταντέν είναι μια από τις 30 κωμωδίες του Μολιέρου  η οποία παίχτηκε για πρώτη φορά στο παλάτι των Βερσαλλιών μπροστά στο Βασιλιά Λουδοβίκο 14ο,  στις  18 Ιουλίου 1668 και στη συνέχεια την ίδια χρονιά για το παρισινό κοινό στο θέατρο του Παλαί Ρουαγιάλ από τη βασιλική ομάδα.

Στις 31 Ιανουαρίου 2019, ανέβηκε στο θέατρο Ελυζέ, η διασκευή της θεατρικής παράστασης του Μολιέρου με σκηνοθεσία του Νικόλα Σπανού. Ο σκηνοθέτης, ακολουθώντας την κλασσική κωμωδία, εμφανίζει με κωμικοτραγικό τρόπο την κατάσταση του Ζωρζ Νταντέν  που τον απορρίπτει η γυναίκα του, τα πεθερικά του, ακόμα και οι υπηρέτες του.

Πρόκειται για την προσωπική ιστορία ενός πλούσιου αγρότη που  «αγόρασε» μια γυναίκα από την αριστοκρατία αλλά και παράλληλα τον τίτλο του κυρίου ντε λα Νταντινιέρ. Από τις διάφορες παρεξηγήσεις που προκύπτουν στη διάρκεια της πλοκής του έργου, ο Ζωρζ Νταντέν  συνειδητοποιεί ότι εξαπατήθηκε και  ξεγελάστηκε από την σύζυγό του Ανζελίκ. Η ηρωίδα-πρόσωπο αφού παντρεύεται με το ζόρι για να σώσει τους  ευγενείς γονείς της, τον κύριο και την κ.  ντε Σοτενβιλ, να σωθούν από την επικείμενη καταστροφή, αποζητά την εκδίκηση και την απαλλαγή από τα δεσμά ενός άξεστου συζύγου. Όπως είναι επόμενο, τον  απατά με έναν ευγενή, τον Κλίτανδρο. Με τον Ζωρζ Νταντέν  το κωμικό πηγάζει από μια παρεξήγηση μεταξύ δύο διαφορετικών κόσμων και πολιτισμών που επιδέξια  αντιπαραθέτει ο σκηνοθέτης Ν. Σπανός. Η ανικανότητα αυτών των δύο κόσμων να συνυπάρχουν, καθώς και η τελική πτώση του ήρωα, Ζωρζ Νταντέν, εξακολουθούν να παραμένουν τρέχοντα προβλήματα και στις μέρες μας. Ξυλοδαρμοί, μονομαχίες, κυνηγητά, πτώσεις και περιπέτειες χρωματίζουν την παράσταση και η τελική πτώση του ήρωα να θλίβεται για την αποτυχημένη του επιλογή λέγοντας: «Δεν βλέπω πια κανένα γιατρικό, όταν παντρεύεται κανείς μια κακιά γυναίκα, το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να πάει να πέσει στη θάλασσα με πρώτο το κεφάλι».

Μέχρι το τέλος της παράστασης η πραγματικότητα εμπλέκεται στην φαντασία του κεντρικού ήρωα καθώς  οι κρίσεις ζήλειας τονίζονται  από υπονοούμενα, μειωτικές φράσεις και συμπεριφορές και τέλος την απιστία και την ντροπή. Ο «κερατάς» γελοιοποιείται διαρκώς μπροστά στο θεατρικό κοινό με τις μάταιες προσπάθειές του να αποδείξει πως η γυναίκα του τον απατάει. Η κατά πολύ νεότερή του Ανζελίκ αποδέχεται πράγματι την πολιορκία ενός πλουσίου αριστοκράτη, αλλά καταφέρνει να βγάζει τρελό τον σύζυγό της κάθε φορά που πλησιάζει να αποδείξει την απιστία της στους γονείς της. Ο σκηνοθέτης επιμηκύνει έτσι την παράδοση της Ιταλικής Κωμέντια Ντελ άρτε. Πρόκειται για μια φόρμα λαϊκού θεάτρου στο οποίο οι ηθοποιοί φορούν μάσκες και κοστούμια και ενσαρκώνουν αρχέτυπους ρόλους. Πολύ ευχάριστη, ενδιαφέρουσα και ιδιαίτερη παράσταση! Ένα κλασσικό θεατρικό κείμενο, του Μολιέρου προσαρμοσμένο μέσα από την σκηνοθεσία, ερμηνεία σκηνογραφία, κινησιολογία και μουσική στη σύγχρονη εποχή. Η καινοτομία της συγκεκριμένης παράστασης είναι πως εντόπισε και χρησιμοποίησε ως μέσο τον πυρήνα ενός κλασσικού κείμενου – που δεν είναι άλλος από τον καυστικό σχολιασμό του Μολιέρου απέναντι την ευγενή «υποκρισία» των διαπροσωπικών και κοινωνικών σχέσεων – για να δημιουργήσει ένα κωμικό, σκοτεινό και τόσο επίκαιρο θέαμα.  Οι ηθοποιοί ταυτίζονται άριστα με τους ρόλους τους και παίρνουν διαφορετικές θέσεις πάνω στη σκηνή και δίνοντας την αίσθηση του εύθραυστου, του προσωρινού, μετατρέπονται σε θύματα ή θύτες για να τονίσουν τη ρευστότητα, την κοροϊδία και την επιπολαιότητα. Δείχνουν πως άλλα λένε και άλλα κάνουν. Ακόμη και η Ανζελίκ που καταθέτει ένα πρώιμο «φεμινιστικό» μανιφέστο για το δικαίωμα της γυναίκας να παντρεύεται όποιον επιθυμεί, δεν ξεφεύγει από το σχηματικό πλαίσιο μιας «μαριονέττας». Πρόκειται για μια διασκεδαστική και διδακτική θεατρική δημιουργία φτιαγμένη για να αρέσει και να διασκεδάσει το κοινό όπως το ήθελε άλλωστε και ο Μολιέρος που έλεγε: « Θα ήθελα να ξέρω αν ο μεγαλύτερος κανόνας από όλους τους θεατρικούς κανόνες δεν είναι τελικά να αρέσει μια θεατρική παράσταση».

Από 31/1/2019 στο θέατρο Ελυζέ (Νυμφαίου 12, Ιλίσια)

Η είσοδος είναι ελεύθερη με εθελοντική συνδρομή

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μιχάλης Ζαχαριάς, Μαρίνος Ορφανός, Γιάννος Γαβαλάς, Κωνσταντίνος Μπλάθρας, Γιούλια Καραχανιάν, Γιάννης Πετρίδης, Θεοδώρα Στεμπάρι, Γεωργία Μαυροειδοπούλου

διασκευή/σκηνοθεσία: Νικόλας Σπανός

μετάφραση από το πρωτότυπο: Βασιλική Σπανού

μουσική επιμέλεια: Θέμης Τέλογλου

σκηνικά/κοστούμια: Βασιλική Σπανού

φωτισμοί: Πολυδεύκης Κυρλίδης

ntanten02

ntanten01

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s